หลักการและเหตุผล

ยุทธศาสตร์การพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนบน 1 ได้กำหนดทิศทางการพัฒนาเพื่อรองรับความผันผวนของสถานการณ์ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยี สุขภาพ และสภาพภูมิอากาศ ที่ไปมุ่งสู่ “ฐานเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศ” ภายใต้กรอบแผนพัฒนากลุ่มจังหวัด พ.ศ.2566–2570 ที่เน้นการพัฒนาพื้นที่ให้มีความยั่งยืน บนวิถีชีวิตที่ดีและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ประกอบกับรัฐบาลได้กำหนดพื้นที่จังหวัดเชียงราย ลำพูน และลำปาง ให้เป็น “ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคเหนือ NEC–Creative LANNA)” พื้นที่เศรษฐกิจสร้างสรรค์ของประเทศ เพื่อยกระดับการท่องเที่ยว บริการเชิงคุณภาพ เศรษฐกิจสร้างสรรค์ และการกระจายประโยชน์สู่ชุมชน ภายใต้แนวคิด BCG Economy ที่เน้นการใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน

จังหวัดลำปาง เป็นเมืองศูนย์กลางที่มีประวัติศาสตร์กว่า 1,300 ปี และมีศักยภาพโดดเด่นทั้งทรัพยากรธรรมชาติ ภูมิศาสตร์ที่เป็นแอ่งล้อมด้วยภูเขาเหมาะต่อเกษตรและท่องเที่ยว รวมถึงเป็นฐานการผลิตเซรามิกและเกษตรอินทรีย์สำคัญของประเทศ โดยอำเภอเมืองลำปางในฐานะศูนย์กลางการปกครองและเศรษฐกิจ มีการเติบโตของเมืองอย่างต่อเนื่องบนพื้นฐานภูมิปัญญาล้านนาและทรัพยากรที่เอื้อต่อการพัฒนา แต่การขยายตัวของเมืองก็นำมาซึ่งปัญหาการใช้ที่ดิน การเสื่อมโทรมของทรัพยากรธรรมชาติ ปัญหาสิ่งแวดล้อม แหล่งท่องเที่ยวเสื่อมสภาพ รวมถึงความเสี่ยงจากการตั้งถิ่นฐานไม่เหมาะสม จากสถานการณ์ดังกล่าว จึงจำเป็นต้องมีการวางและปรับปรุงผังเมืองรวมเมืองลำปางให้สอดคล้องเหมาะสมกับสภาพการพัฒนาในปัจจุบันและอนาคต